logo woningaanpassing info en advies wonen
Het Stappenplan Het Pve Het Voorbeeld Het Advies De Regels De Rest
home



Thuis aanpassen.
Fokuswonen.
Verzorgd wonen.
Design for all.
Nieuw !
Vragen (FAQ).
Handibeurs.
Sponsoring.
Handiblog.
Ir Grootveld.
Oude site info.
Links.
Home.
(Terug)
Sitemap.
Contact.


Naam:..

Plaats:..

Email:...

.
Blijf op de hoogte !
.

.

adverteren

.


Bestel de infomap !

alle info van deze site
overzichtelijk met
de laatste aanvullingen.

.

.

.

.


Vraag & antwoord.
(FAQ 1)
Onze aanpassing gaat ongeveer €136.130,- (f 300.000) kosten. De gemeente vergoedt tot €45.380,- (f 100.000) mogen vergoeden en schrijft fondsen aan. Heeft de gemeente gelijk en over welke fondsen gaat het?

De Verordeningen van gemeenten voorzien in aanpassingen tot een maximaal bedrag €45.380,-. Bij aanpassingen daarboven kan een zogenaamde "hardheidsclausule" worden toegepast, als de gemeente van oordeel is dat er "redenen van kennelijke hardheid" bestaan om toch te vergoeden. Zo'n reden zou het feit kunnen zijn dat het grensbedrag is vastgesteld in de tijd van vóór de WMO, en nimmer is geïndexeerd. Omdat aannemersprijzen sindsdien wél zijn gestegen, is het niet altijd mogelijk om een grote aanpassing onder de €45.380,- te realiseren.

Fondsen kunnen het best via maatschappelijk werk (van bv. een Stichting MEE of revalidatiecentrum) benaderd worden. Er zijn verschillende fondsen, elk gespecialiseerd op bepaald terrein. Ook voor woningaanpassingen, zoals het "T-Fonds".

Graag zou ik meer informatie willen ontvangen over de losse "trappenklimmer" die uw site noemt.

De Duitse "trappenklimmer" "S-Max" wordt in Nederland geleverd via de firma Aarnouds, (http://www.aarnoudse.nl). De C-max en de S-max worden nu geleverd door Eureva (http://www.eureva.nl/index2.html), of www.trappenhulp.nl.
Vanuit Duitsland levert AAT Alber, info@aat-gmbh.com deze klimmers.

Hoelang duurt het ongeveer en is het uberhaupt mogelijk om een stoeltjeslift te krijgen voor iemand met kanker, om zijn laatste tijd zo aangenaam mogelijk te maken.

Trapliften worden alleen verstrekt indien het gaat om een niet tijdelijke handicap, en er geen gelijkvloerse goedkopere oplossing mogelijk is. Zo staat het omschreven in de WMO-Verordening. In principe kan men in deze situatie aanspraak maken. Maar de duur en zwaarte van de procedure beperken de mogelijkheden. Juist in gevallen als deze hangt het sterk van de gemeente af, of die bereid is iets verder te gaan dan deze ondergrens aangeeft.

De gemeente wil voor mijn vader die aan ALS lijdt, een douche/toiletunit tegen het raam van onze slaapkamer op de benedenverdieping plaatsen.

Volgens de WMO/gemeenteverordening moet de mogelijkheid van een een prefab unit eerst worden bekeken. (Primaat van de losse unit). Dit kan immers de goedkoopst mogelijke oplossing zijn voor een woningaanpassing. Hij wordt kant-en-klaar ingekocht, en kan na verwijdering binnen enkele jaren, elders hergebruikt worden. Ook is de isolatie/afwerking bij een moderne unit behoorlijk en volgens de eisen uit het Bouwbesluit. Nadeel is dat een unit er vaak "goedkoop" uitziet en stigmatiserend werkt.
In de vergelijking met alternatieven dient men naast de plaatsingskosten van een unit ook de verwijderkosten mee te nemen. Vergunning wordt immers doorgaans maar voor beperkte tijd verleend. Ook Welstandscommissies zijn niet altijd gelukkig met units. En verder zijn er kosten voor gevelaanpassing (en herstel na verwijdering) alsmede interne aanpassingen in de indeling, doorgangen en installaties van de woning zelf. Traditionele bouw kan zelden concurreren op prijs. Incl. alle bijkomende kosten zijn de verschillen wel kleiner dan vaak wordt aangenomen.

Wij zijn van onze aangepaste koopwoning in L. wegens het niet kunnen wennen aldaar verhuisd naar een koopwoning in D. Is er een mogelijkheid om een aantal voorzieningen in dit huis via WMO vergoedingen alsnog gedaan te krijgen?

Er moet volgens de gemeentelijke verordening sprake zijn van een "ergonomisch woonprobleem" om voor aanpassingen in aanmerking te komen. Bovendien wordt een eenmaal verstrekte aanpassing niet herhaald, anders dan wanneer er wijzigingen in het ergonomische probleem (de handicap) zijn. In alle andere gevallen, daaronder ook sociale redenen als hier genoemd, mag een gemeente formeel gezien nieuwe aanpassingen weigeren. De facto betekent dat dus, dat u een eenmaal aangepaste woning eigenlijk niet meer kunt verlaten. Krom maar waar.

Mevrouw X. heeft geen aanwijsbare lichamelijke beperkingen maar door ouderdom vormt de stap om in- en uit het bad te komen voor haar een groot probleem.

De WMO-verordening gaat uit van aantoonbare ergonomische beperkingen. Er zal dus, meestal door een onafhankelijk (?) adviseur, namend de gemeente worden vastgesteld welke beperkingen er zijn. Afhankelijk van hoe uw gemeente daarmee omgaat, mag zij formeel voorzieningen weigeren als de beperking niet aantoonbaar is.
Het is in zo'n geval zaak, in overleg met uw eigen arts, behandelaar en/of ergotherapeut, uw WMO aanvraag te onderbouwen met een zo helder mogelijke omschrijving van uw beperking.

Hoe kunnen we bij de rolstoel buitendeur de afwatering en het tochtprobleem goed reguleren?

Buitendeuren moeten zoveel mogelijk drempelvrij zijn. Het Bouwbesluit staat een sponning van 20mm toe, wat voor rolstoele voldoet. Voor tilliften en andere toestellen met kleine wielen is dit al te veel. Zo vlak mogelijke dorpels zijn van belang. Om inwatering bij regen, wind en sneeuw te voorkomen dient aan de buitenzijde een lijngoot met rooster aangebracht te worden, afwaterend op de riolering. Het maken van bestrating "op afschot" bij de deur vandaan is ongunstig ivm. met het vlak kunnen opstellen van een rolstoel voor de deur, zonder kans dat deze wegrijdt. Kijkt u ook op deze site onder "drempels".

Worden de kosten ook vergoed als je zelf een andere woning kun vinden via je eigen woningbouwvereniging?

Als een woning ongeschikt is/wordt vanwege een (komende) handicap, dan kan in principe altijd een aanvraag bij de gemeente/WMO worden gedaan. Zij beoordelen dan (na medisch en ergonomisch onderzoek) of de woning ongeschikt is en er een verhuisvergoeding gegeven wordt. Let erop, dat u NIMMER een andere woning aanvaardt voordat uw gemeente deze heeft kunnen beoordelen!

Wij zijn woonachtig in de gemeente R,, Noord-Brabant. Weet u of er bij ons in de buurt ook een soortgelijk adviesbureau als dat van u aanwezig is? Dit zou misschien gemakkelijker zijn door de kortere afstand.

Helaas weet ik geen bureau's als het mijne elders in het land. Zo die er al zijn, werken ze doorgaans voor de "andere kant", ic. de gemeenten/CIZ's. Om deze reden ben ik dit werk destijds in het gehele land gaan doen. Er blijkt grote behoefte te zijn aan een goede begeleiding van de aanvrager bij complexe woningaanpassingen.
De extra kosten vanwege de afstand (1 á 2-malig vijftig tot honderd euro méér ivm. reistijd) wegen niet op tegen de winst van een beter doordacht bouwplan en een beter benutten van alle subsidiemogelijkheden. Goedkoop is in deze situaties vaak duurkoop.

Wij hebben een woning gekocht die (volgens onze normen) goed aan te passen is aan mijn handicap. Er is daar familie, vrienden en het is precies tussen het werk van mij en mijn vriend in. Een traplift is makkelijk te realiseren, de woning is ruim, waardoor ik met mijn rolstoel zowel beneden als boven voldoende ruimte heb om te draaien. In de omgeving liggen de winkels, huisartsenpraktijk en de school ligt om de hoek. Voor we de woning kochten hebben we telefonisch contact gehad met de gemeente. Deze vergoedt weinig tot niets. Voorheen woonden wij op een flat, dus een aanpassing in de vorm van een traplift zouden wij niet krijgen.

Uw gemeente heeft deze mogelijkheid inderdaad. Vlg de Verordening WMO verhuisde u uit een flat ('adequaat") naar een woning met trap ("inadequaat"). Daaraan valt weinig te doen, helaas luiden de regels zo. Via een Stichting MEE (www.mee.nl) of www.juridischsteunpunt.nl zou u eea. kunnen aanvechten. De kans op succes is echter klein en de procedures zijn langdurig.

Het CIZ advies houdt geen rekening met mijn vriend. We willen het werkblad iets hoger hebben, zodat ook mijn vriend zonder problemen kan koken. De ergotherapeute zegt dat we haar eisen pakket precies aan moeten houden.

Voor een keuken geldt het ergonomisch advies tbv. de HOOFDgebruiker. Voor een rolstoeler laag en onderrijdbaar, voor een loper meestal géén aanpassingen. Als u beiden evenveel gebruikmaakt van de keuken, dan kan men daarmee rekening houden. Dure hoogteverstelbare electr. keukens worden echter zelden verstrekt. Het CIZ advies is niet bindend, maar de gemeente (die uiteindelijk beslist) vaart er meestal blind op. Mogelijk kunt u met uw gemeente tot een compromis komen. Zij kunnen evt. eisen dat u hen vrijwaart voor toekomstige aanspraken als u (op hoofdzaken) afwijkt van hun advies.
Het gaat erom, dat u zelf wat aan de keuken heeft. Hij wordt dagelijks gebruikt en moet functioneel zijn voor u. Dat hoeft niet altijd een dure oplossing van een speciaal aanpasbedrijf te zijn. Zelf adviseerde ik eerder over goedkopere oplossingen voor keukens (en zorgverlening in bad/slaapkamer). Bv. door een werkblad op 2 hoogten, gebruik van standaard keukenmeubilair ed.

logo adres top


Please change "fontsize" in your browser if page looks corrupted.
Site design and copyright by Ir Grootveld / Blinksoft.