Professionals in zorg en Wmo.
Communicatie tussen cliënten en professionals kan stroef verlopen. Niet alleen omdat wensen niet gehonoreerd worden. Cliënten hebben vooral moeite met onvoldoende inlevingsvermogen in hun leef- en zorgsituatie.
Professionals op het gebied van complexe woningaanpassingen vinden hier wegwijzers en links naar relevante plekken op deze site.
U bent werkzaam voor een gemeente, indicatieorgaan of cliëntenorganisatie. Wat betekenen de compensatieplicht en het belangrijke "gesprek aan de keukentafel" binnen de Wmo voor u(w organisatie)?
Hoe kan de cliëntondersteuning volgens prestatieveld 3 van de Wmo ingevuld worden? En wat kan de waarde zijn van éénduidige afsprakenstelsels zoals ICF?
Compensatieplicht in de Wmo.
De "Wmo-compensatieplicht" gaat verder dan de vroegere "Wvg-zorgplicht". Alle betrokkenen hebben binnen de Wmo een eigen verantwoordelijkheid om oplossingen voor het ondervonden probleem te vinden. Dit vraagt een andere benadering dan zij binnen de Wvg gewend waren.
Zo doet de gemeente inspanningen, zodat de burger in de maatschappij mee kan blijven doen. Deze zijn niet vrijblijvend. Er bestaan een resultaatsverplichting en motivatieplicht, zo bevestigt de jurisprudentie.
Maar ook de burger heeft de plicht, zelf naar oplossingen te zoeken. Zijn er mogelijkheden binnen zijn eigen netwerk te vinden?
Het "keukentafel" gesprek.
Basis voor een goede compensatie is het gesprek tussen burger en gemeente. De gemeente gaat dit gesprek aan met de aanvrager, om diens belemmeringen in participatie te bespreken en samen naar mogelijke oplossingen te zoeken.
Doel van dit, zo mogelijk informele "keukentafel" gesprek, moet altijd zijn, dat de burger weer gewoon mee kan doen. Van het gespreksresultaat komt een verslag, dat richtinggevend is bij mogelijke vervolgstappen. In geval er bv. een voorziening verstrekt wordt, dient dit verslag als basis voor het benodigde indicatiebesluit.
Afsprakenstelsels (ICF).
Een stokloper vraagt andere aanpassingen dan een Duchenne-patiënt in elektrische rolstoel. Voor een goede afweging dient daarom zo objectief mogelijk te worden vastgesteld, wat de relevantie van iemands beperkingen is voor het kiezen van de juiste voorzieningen. Hoe eenduidiger de verschillende beperkingen kunnen worden geclassificeerd, hoe eerlijker er geïndiceerd kan worden.
De Internationale Classificatie van het menselijke Functioneren (ICF) van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) kan binnen de Wmo als hulpmiddel gebruikt worden. Eenvoudiger classificaties, zoals de Mobiliteitswijzer van produktleverancier Arjo, kunnen ook nuttig zijn.
Cliëntondersteuning.
Deze functie wordt expliciet genoemd in de Wmo, en gaat verder dan folders neerleggen bij een Wmo-loket. Voor kwetsbare burgers, die moeite hebben hun situatie te analyseren of complexe problemen hebben, is dergelijke algemene informatie veelal onvoldoende.
Binnen de Wmo zijn vraagverheldering, deskundigheidsbevordering en (kortdurende) specifieke ondersteuning cruciaal. Zo kunnen gemeente en cliënt op hetzelfde niveau het gesprek aangaan, om samen passende oplossingen te vinden voor ondervonden problemen.
Een goede cliëntondersteuning biedt iedereen gelijke kansen bij het streven naar maatschappelijke participatie en zelfredzaamheid.
Wegwijzers binnen deze site.
Voor professionals die betrokken zijn bij één of meer van de hieronder genoemde aandachtsgebieden, staan hier directe links te vinden naar de meest relevante plaatsen op deze website.
- Advisering voor professionals.
- Gemeenten, Wmo consulenten en indicatieadviseurs.
- Ergotherapeuten en revalidatiecentra.
- Zorg- en ouderenadviseurs.
- MEE- en cliëntorganisaties.
