Thuis aanpassen.
De meeste mensen met een handicap of een chronische aandoening willen het liefst zelfstandig wonen, eventueel met ondersteuning. Zij kunnen daarbij hun woning aan (laten) passen of verhuizen naar een reeds aangepaste woning. Omdat aanpassen duur is wordt er door gemeenten gewerkt aan het registreren van zulke woningen.
Eigenlijk zou bij alle nieuwbouw of renovatie "aangepast" moeten worden gebouwd. Er zijn op dit gebied verschillende ontwikkelingen, zoals mantelzorg- of kangoeroewoningen, de "woonlabels" en "design for all".. De zorg bestaat uit mantelzorg (familie, buren), een persoonsgebonden budget of thuiszorg.
(scroll omlaag.....)
Steeds vaker wordt de vraag gesteld om zelfstandig te kunnen blijven wonen. Van belang is, welke mate van zorg nodig is en of deze ter plaatse gegeven kan worden. Mensen blijven graag in hun vertrouwde omgeving wonen. Zorg zal dan, net als het wonen zelf, decentraal georganiseerd moeten zijn.
Naast de huidige mogelijkheden, zoals mantelzorg (familie, buren) en thuiszorg, ontstaan er allerlei nieuwe zorgpakketten. Deze worden, al dan niet samen met wonen, door bestaande en nieuwe zorgorganisaties aangeboden. Ook huurt men steeds vaker zelf hulp in met een persoonsgebonden budget (PGB).
Woningen kunnen afzonderlijk, in complexvorm of groepsgewijs verspreid door de wijk (nabij een zorgpost) voorkomen. Van daaruit is intensieve hulp eenvoudig te leveren. Initiatiefnemers zoals de Fokus organisatie richten zich specifiek op deze sector. Ook de traditionele zorgaanbieders bieden steeds vaker kleinschalige woonvormen aan.
Omgekeerd is de zorgvrager mondiger geworden. Hij gaat zelf de woon- en zorgmarkt op. Nieuwe wetgeving, zoals de WMO, gaat uit van de "zelfredzaamheid" en eigen verantwoordelijkheid van mensen. Daarnaast propageert de overheid het scheiden van wonen en zorg. Aanbieders, zoals de woning-corporaties, beginnen daar langzamerhand op in te spelen, maar er zijn nog veel moeilijkheden te overwinnen.
Fokuswoningen.
Fokuswoningen (ook wel ADL-woningen of Clusterwoningen genoemd) zijn normale, maar wel aangepaste huurwoningen. Ze liggen meestal verspreid in een wijk of een flatgebouw. Ze zijn bedoeld voor mensen met een ernstige lichamelijke handicap die zelfstandig willen wonen en daarbij hulp nodig hebben. Dit gebeurt door de Fokus organisatie, op afroep en op aanwijzing van de bewoner, gedurende 24 uur per etmaal.
(scroll omlaag.....)
Fokuswoningen (ook wel
ADL-woningen of
Clusterwoningen genoemd) zijn aangepaste woningen (tot het niveau van de handrolstoel) die verspreid over een wijk of een flatgebouw zijn gebouwd. Ze zijn bedoeld voor mensen met een ernstige lichamelijke handicap die zelfstandig willen wonen en daarbij hulp nodig hebben bij de algemene dagelijkse levensverrichtingen.
In de directe omgeving van de woningen ligt een ADL-centrum van waaruit 24 uur per dag op afroep assistentie kan worden verleend. Informatie over deze vorm van wonen is te krijgen bij de Stichting Fokus Exploitatie, www.fokuswonen.nl
Fokus is een landelijke organisatie die mensen met een ernstige lichamelijke handicap mogelijkheden biedt om onafhankelijk en zelfstandig te leven. Op veel plaatsen in Nederland verleent Fokus assistentie bij algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) in hun Fokuswoningen. Dit gebeurt op afroep en op aanwijzing van de bewoner, gedurende 24 uur per etmaal. Bewoners van Fokuswoningen kunnen zelf bepalen wanneer zij assistentie in willen roepen en waarbij dit gebeurt. Zij geven daarbij aan hoe zij geassisteerd willen worden. Fokus stimuleert de bouw van "fokusprojecten" (12-18 woningen en een hulppost) en adviseert daarbij de gemeenten en woningcorporaties. Het programma van eisen waaraan deze woningen moeten voldoen is gebaseerd op het Standaardbestek ADL-Clusterwonen 1992.
Aanpassingen aan Fokuswoningen ten behoeve van zwaardere zorgverlening, vallen doorgaans niet onder de WMO. Lees hier over de afwijkende wijze waarop het individueel aanpassen van een Fokuswoning, die uitgaat boven het standaardniveau van Fokus zelf, geregeld is.
